We sturen je per e-mail een wachtwoord toe. Soms komt deze e-mail in je spambox terecht.

In Het boek van wonderlijke nieuwe dingen reizen we met Michel Faber mee naar een andere, voor mensen leefbare planeet: Oasis. Hierbij 10 tips om daar te (over)leven.

Fabers roman over een dominee die wordt ingevlogen om het evangelie aan buitenaardse wezens te verkondigen (het boek in de titel staat voor de Bijbel) is een prachtig verhaal. Claustrofobisch en tegelijkertijd zeer bevrijdend. Het geloof speelt een bijrol. Het is veel meer een zoektocht naar een betekenisvol bestaan, terwijl je steeds verder vervreemd raakt van je oude leven. Bereid je dus goed voor voordat je in de raket stapt, want:

1. Een LAT-relatie, kun je dat aan?

Ja, zo’n interplanetaire reis is leuk, maar er is maar één stoel beschikbaar. Al je vrienden, familie en je echtgenote moet je achterlaten. Vraag je dus goed af of je daar tegen kunt. Hoe sterk de band met je partner ook is, hoeveel tegenslagen je huwelijk ook heeft doorstaan, de afstand bij een verhuizing binnen Groot Brittanië, oké, maar tussen de Aarde en de planeet Oasis is andere koek.

2. Vertrouw je de reisorganisatie?

Het is niet alleen qua afstand een sprong in het diepe. Je weet eigenlijk niets van de organisatie die als enige reizen naar Oasis aanbiedt. Ook over het selectieproces – waarom juist jij bent benaderd – tast je volledig in het duister. Ze willen graag dat jij, als dominee, een intergalactische kruistocht opzet – maar waarom jij? Durf je het aan om je leven in handen te leggen van deze geheimzinnige ruimtekolonisators?

3. Nog erger dan vliegtuigmaaltijden

Tijdens de vlucht heb je nergens last van – je lichaam wordt namelijk op de waakvlam gezet – maar als je uit de raketnarcose wordt gehaald en lekker wat wilt eten, haal dat ‘lekker’ dan maar weg. Op Oasis is er weinig variatie als het op voedsel aankomt. Je krijgt iedere dag hetzelfde prutje – met alle vitaminen die je nodig hebt – met steeds een iets ander smaakje. Voor de culinaire aspiraties van het universum hoef je ‘t niet te doen.

4. Stroperige lucht

Op de basis, waar je je eigen kamer krijgt, wordt gewoon aardse lucht rondgepompt, maar zet je één stap buiten, dan ben je meteen klets. Je hydrometer hoef je niet in te pakken; die is meteen kapot. Overal op Oasis waad je door een dikke transparante stroop. Een soort motregen, maar dan geen regen maar blubber. Je nette pak kun je dus thuislaten.

5. Dichtbij is niet dichtbij

Voor mensen is Oasis een leefbare plek, maar daar is alles mee gezegd. Het is nogal een kale bedoening. Alles lijkt erg dichtbij, maar dat is gezichtsbedrog. Als je denkt: ik loop er in vijf minuten naartoe, kun je beter de auto pakken.

6. Voldoende brandstof

En als je de auto pakt, zorg dan altijd voor voldoende brandstof. Je wilt niet vast komen te zitten, dat wordt je dood. Je bent de enige die tussen de basis en de buitenaardsen (op Oasis natuurlijk alles behalve buitenaards) reist. Er is niemand die ook toevallig die kant opgaat, geen ANWB-praatpalen langs de weg. Het is zelfs de vraag of de mensen op de basis je zullen missen als je dagen, weken, maanden wegblijft. Waarschijnlijk niet. Je bent namelijk niet de eerste dominee die plotseling spoorloos verdwenen is.

7. De buitenaardsen

De lokale bevolking is, of althans lijkt, een vredelievend volkje. Er gaat gewoon niet veel vanuit. Ze lijken ook nog allemaal op elkaar. Het was handig geweest als je van tevoren een soort jaarboek had gekregen zodat je alle (eerlijk gezegd nogal afzichtelijke) gezichten had kunnen bestuderen, maar helaas. Je zult extra je best moeten doen om überhaupt de mannetjes van de vrouwtjes te onderscheiden.

8. De taal

De buitenaardsen hebben – dat kon je zien aankomen – een eigen taal, maar net als hun fysieke gesteldheid is er geen touw aan vast te knopen. Gelukkig ben je niet de eerste die ze onderwijst in de Bijbelverhalen. Ze kunnen je dus best al aardig volgen. Of ze het ook begrijpen is vers twee.

9. Contact met thuis

Om contact te onderhouden met het thuisfront heb je als enige mogelijkheid e-mail. Gezien de afstand is een telefoongesprek onmogelijk. Het gebruik van e-mail is overigens een ongelofelijke luxe. Alleen dominees hebben beschikking over de apparatuur.

10. Platte tekst

E-mail klinkt zo vervelend nog niet, tot je het e-mailprogramma ziet. Zoals in de begindagen van het internet kun je er alleen tekst mee versturen. Geen uitwisseling van leuke vakantiefoto’s, selfies of anderszins. Het is bovendien e-mail, geen chat. Voordat de data door het heelal is gebeamd en je een berichtje terugkrijgt, ben je uren verder. Dat komt de ongerustheid niet ten goede, want terwijl jij weg bent gebeuren er op Aarde allerlei vreselijke dingen…


625 x gelezen | Geschreven door

Dit wil je niet missen

Meld je aan voor de meest fantastische  nieuwsbrief die ooit je mailbox heeft gesierd

Held! Je hebt je aangemeld!

Yes No