In 1996 debuteerde David Baldacci enorm succesvol met ‘Het Recht van de Macht’. Sindsdien is hij een van de best verkopende thrillerauteurs. Maar een stormloop bij het verschijnen van een nieuwe Baldacci is er niet meer.

Een teken aan de wand

Zelf heb ik negen Baldacci boeken in een van mijn boekenkasten staan. De meeste daarvan stammen uit de jaren negentig, het hoogtepunt van Baldacci’s populariteit. Toen ik afgelopen zomer ‘De Schuldigen’ gratis bij mijn krant kreeg (een teken aan de wand?), besloot ik ze allemaal nog eens te lezen.

Ik had namelijk al in geen jaren meer een boek van David Baldacci gelezen. En aangezien mijn boekenverzameling blijft groeien, was het tijd om te beslissen welke boeken ik wilde houden en welke ik wilde afgeven of ruilen.

De Schuldigen van David Baldacci

Ik begon met het boek dat ik gratis had gekregen, ‘De Schuldigen’. De centrale figuur in deze thriller is Will Robie, een scherpschutter die namens de CIA ongewenste personen uitschakelt. David Baldacci werkt vaker met personages die in meerdere boeken terugkomen en Will Robie zag in 2011 in ‘Onschuldig’ het levenslicht. Vanaf toen is hij in nog drie andere boeken als hoofdpersoon verschenen.

‘De Schuldigen’ is het eerste boek met Will Robie als hoofdpersoon dat ik lees, en ik ben er al vrij snel uit dat ik erg weinig met dit personage heb. Ondanks dat de normaal koelbloedige geheim agent in dit verhaal zijn gecompliceerde relatie met zijn vader blootlegt, stoor ik me aan de oppervlakkigheid en afstandelijkheid van zowel het personage als de schrijfstijl.

Tijdens het lezen is me ook eens te meer duidelijk dat David Baldacci geen literair wonder is. Zijn schrijfstijl is maar matig en in geen enkel opzicht te vergelijken met andere bekende thrillerauteurs zoals Tess Gerritsen of Stieg Larsson. Spannend is het wel, Baldacci weet met zijn verhaallijn en actie zeker te boeien. Het boek was snel uit, maar ook weer heel snel vergeten.

De getroebleerde Sean King en Michelle Maxwell

Andere terugkerende personages in Baldacci boeken zijn de twee voormalige Secret Service agenten Sean King en Michelle Maxwell. Ze spelen in maar liefst zes van zijn boeken de hoofdrol, waarvan ik ‘Onbewaakt Ogenblik’ en ‘Familieverraad’ heb.

Zowel Sean als Michelle zijn getroebleerde figuren vol trauma’s waar ik me in een paar hoofdstukken opnieuw aan hecht. De relatie van deze twee beschadigde mensen is mateloos interessant. En door alle actie en spanning is een boek met Sean en Michelle uit voordat je het weet.

Het hoogtepunt zit verweven in ‘Familieverraad’, waarin naast een verrassende ontknoping ook uiteindelijk het duistere geheim van Michelle aan het licht komt.

De Camel Club

Het zijn Oliver, Milton, Caleb en Reuben van de Camel Club die in mijn ogen de meest bijzondere terugkerende personages zijn. Deze heren zijn ietwat nerdy kneusjes die in het leugenachtige politieke Washington op een geheel eigen wijze duistere zaakjes onderzoeken en daarbij in vijf boeken tegen problemen aanlopen.

De leider van de club is de geheimzinnige Oliver Stone, een klusjesman op een kerkhof, die regelmatig voor het Witte Huis in een tent zit te demonstreren. Zijn drie verlegen en onbeholpen vrienden staan hem bij in zijn strijd tegen het onrecht en weten zichzelf daarbij regelmatig aardig in de nesten te werken.

Het beste boek over de Camel Club vind ik ‘De Verzamelaars’. Hierbij komen drie volledig losstaande verhaallijnen op indrukwekkende wijze bij elkaar. En dan is er ook nog de daadkrachtige en sexy Annabelle Conroy die zich bij de Camel Club voegt.

Mijn oordeel over David Baldacci

Nu ik bijna alle negen boeken van Baldacci opnieuw heb gelezen, is het voor mij overduidelijk dat ze van wisselende kwaliteit zijn. Over het algemeen zijn ze allemaal wel spannend en lezen ze lekker weg, maar het is zelden van hoogstaand niveau.

Daarmee kan ik dus wel degelijk stellen dat David Baldacci op zijn retour is, want zijn debuut ‘Het Recht van de Macht’ wordt in ieder geval in geen enkel boek geëvenaard. Sean en Michelle en vooral ook de Camel Club zijn mooi uitgewerkte personages. Maar sinds zij allemaal vanaf 2011 in de Baldacci boeken van de radar zijn verdwenen, is affiniteit met andere hoofdpersonages ver te zoeken.

Dertien in een dozijn-niveau

De laatste jaren zijn zijn boeken tot een erg ‘dertien in een dozijn-niveau’ afgedaald. Ze zijn spannend, maar in geen enkel opzicht bijzonder. Dat is prima als je in een ligstoel aan een zwembad ligt te lezen. Maar het is geen reden om de boeken decennia lang ruimte in je boekenkast in te laten nemen.

Onder aan de streep heb ik besloten om drie boeken te bewaren. Dit zijn ‘Het Recht van de Macht’ (zijn ijzersterke debuut), ‘Familieverraad’ (het beste boek met Sean King en Michelle Maxwell) en ‘De Verzamelaars’ (mijn favoriet van de Camel Club). De rest van mijn David Baldacci boeken doe ik weg.

Laat het me weten als je ze graag wilt hebben!


| Geschreven door en

Dit wil je niet missen

Meld je aan voor de meest fantastische  nieuwsbrief die ooit je mailbox heeft gesierd

Held! Je hebt je aangemeld!