Hoe is het om een beroemde auteur als vader te hebben? In ‘En ik was zijn held’ probeert Klaus Mann een succesvolle carrière als schrijver op te bouwen en uit de schaduw van zijn vader te stappen.

Ik kende schrijver Rindert Kromhout voornamelijk van zijn vele kinderboeken zoals ‘Kleine Ezel’ en ‘Ellie en Nellie’. Maar Kromhout schrijft ook voor (bijna-)volwassen lezers. Deze romans zijn vaak op historische feiten en personages gebaseerd. Zo verscheen een paar jaar geleden ‘Een Mann‘, een boek over de jeugdjaren van Klaus, de zoon van Nobelprijswinnaar Thomas Mann. In ‘En ik was zijn held‘ is Klaus opnieuw de hoofdpersoon en diept Kromhout de moeizame relatie tussen vader en zoon verder uit.

Een schrijversleven in de schaduw

Het is 1933 en Duitsland staat aan de vooravond van een roerige periode. De nazi’s winnen meer en meer terrein in de nationale politiek en Hitler wordt tot bondskanselier verkozen. In München woont de welgestelde en elitaire familie van de beroemde schrijver Thomas Mann. In eerste instantie merken ze nog weinig van de op handen zijnde veranderingen en gaat hun leventje van uitgaan, feestjes en literaire activiteiten gewoon door. Klaus timmert aan de weg als romanschrijver, maar zijn romans staan in de schaduw van die van zijn beroemde vader. Hij richt zich daarom meer en meer op politieke artikelen en theaterteksten voor zijn tweelingzus Erika. Maar onder de nazi’s vinden zijn kritische artikelen steeds minder aftrek. Wanneer het politieke en literaire klimaat steeds grimmiger wordt en er boekverbrandingen plaatsvinden, besluit Klaus om vanuit het buitenland zijn strijd voort te zetten. Hij richt het tijdschrift ‘Die Sammlung’ op waarin naar het buitenland verbannen of gevluchte schrijvers de kans krijgen kritiek te uiten op het naziregime in Duitsland. En dan mag een bijdrage van zijn vader natuurlijk niet ontbreken…

“Als ik ze onderteken met Thomas Mann in plaats van met mijn eigen naam, dan zouden die antinazi-stukken een onmiddellijke sensatie zijn.”

Een decadente jongen op zoek naar erkenning

Het personage van Klaus wordt door Kromhout mooi uitgewerkt. Als lezer krijg je ook zijn minder fraaie kanten te zien. Klaus leidt namelijk een luxe leventje, vol dure hotels, betaalde seks met jongens en een verslaving aan morfine. Hij teert graag op de zak van anderen en is daarmee niet meteen een uiterst sympathiek personage. Maar we zien ook zijn onzekere kant, wanneer hij keer op keer de erkenning van zijn vader zoekt. Hoewel Klaus een oprechte afkeer heeft van de nazi’s wordt het idee van een tijdschrift hem min of meer ingefluisterd door zijn dominante zus Erika. Samen proberen ze op die manier het fascisme te bestrijden, maar bovenal ook hun vader Thomas ertoe te bewegen politiek stelling te nemen. Want als er iets is dat Klaus uiteindelijk met zijn tijdschrift wil bereiken, is het wel de goedkeuring van zijn vader.

“Ik heb zo mijn best gedaan, zei Klaus. Ik heb zo mijn best voor jou gedaan.’

Mann, mann, mann

Hoewel ‘En ik was zijn held’ een afgerond verhaal binnen een grote familiegeschiedenis is, ben je na afloop toch benieuwd hoe de verhaallijn verder gaat. Hoe is het de familie Mann vergaan toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak? Wie spiekt op bijvoorbeeld Wikipedia kan daarop het antwoord vinden, maar ik wacht liever op het antwoord van Rindert Kromhout. Want wat mij betreft levert deze vader-zoonrelatie en de kleurrijke familie Mann nog genoeg inspiratie voor een derde of misschien wel vierde deel over Klaus Mann.

 

En ik was zijn held, een fraaie familieroman
Thema van een vader-zoonrelatie wordt mooi uitgewerktKarakters hebben diepgang
7.8Overall Score
Thematiek8
Historische achtergrond7.5
Wegleesbaar-factor8
Lezersoordeel 0 Stemmen
0.0

| Geschreven door

Dit wil je niet missen

Meld je aan voor de meest fantastische  nieuwsbrief die ooit je mailbox heeft gesierd

Held! Je hebt je aangemeld!