In het tweede boek van Madeline Miller staat Circe centraal. Haar vader, Helios, is als zonnegod de machtigste onder de titanen, maar zijn dochter is anders. Circe straalt en praat niet zoals de rest.

Je begeeft je op Circes persoonlijke ontdekkingsreis naar zichzelf. Liefde, verraad, verdriet, het komt er allemaal in voor. Zelf is Circe ook geen heilige. Ook zij heeft ondenkbare dingen gedaan. Waarom is het dan zo makkelijk om haar te vergeven? Waarschijnlijk omdat ze zo menselijk overkomt en omdat je haar keuzes kunt begrijpen. De constante strijd en pijn die ze voelt, ga je zelf voelen. Als iemand al zo’n slechte start in het leven heeft gekregen, hoe kan iemand dan groeien als persoon?

You have always been the worst of my children. Be sure not to dishonor me.

I have a better idea. I will do as I please, and when you count your children, leave me out.

Circe hoort er als klein kind al niet bij. Haar eigen moeder kan niet geloven dat ze van haar bevallen is. Haar broer en zus waarderen haar niet. De andere goden vinden haar stem maar eng. Wanneer Circe erachter komt dat ze magische krachten heeft, wordt ze door Zeus verbannen naar een eiland. Helemaal alleen moet ze een nieuw leven opbouwen. Dit is echter niet makkelijk wanneer er o.a. mannen komen die denken dat ze alles kunnen maken. Gelukkig heeft ze een plan, want ondanks al het verdriet en eenzaamheid is Circe een sterke vrouw. Ze begint langzaam te bloeien tot een betere, sterkere versie van zichzelf. En dan wordt ze verliefd. De ultieme vraag: hoort ze bij de goden of hoort ze toch bij de mensen? Soms maak je keuzes in je leven en kun je niet meer terug. Zolang die keuze maar van jou is en dat je eindelijk jezelf kunt zijn.

I cannot bear this world a moment longer. Then, child, make another.

Griekse proza

Miller heeft het verhaal van Circe op zo’n unieke, maar mooie manier weten te vertellen dat ik het boek in één dag heb uitgelezen. Uiterst gevoeligeerlijk en een tikje feministisch zijn de woorden die me te binnen schieten. De zinnen vormen al snel een beeld in je hoofd en je droomt over een wereld vol met goden en halfgoden. De verhalen van o.a. de Minotaurus en Icarus zijn er namelijk ook in verweven. Persoonlijk vond ik het stukje over Daedalus (vader van Icarus) heel interessant.

Griekse mythologie, maar dan anders
Diverse verhalen worden in het boek verweven, zonder de verhaallijn van Circe te verliezenEmoties worden herkenbaar en goed beschreven
9.2Overall Score
Wegleesfactor9
Goed uitgewerkte personages10
Tikkeltje feministisch8.5
Lezersoordeel 0 Stemmen
0.0

| Geschreven door

Dit wil je niet missen

Meld je aan voor de meest fantastische  nieuwsbrief die ooit je mailbox heeft gesierd

Held! Je hebt je aangemeld!